Nýtt líf...

Manneskja mér nákomin talar stundum um lífið sitt í dag og svo fyrra líf. Það er s.s. lífið fyrir og eftir skilnað. 

Ég held að mér hafi fundist það kannski pínu skrýtið. En núna þegar ég horfi til bara þá finnst mér það bara ekkert óvitlaus lýsing  Líf mitt er búið að breytast ótrúlega mikið síðan ég skildi.

Vá, það hefur svo gífurlega mikið gerst síðan ég var að blogga síðast. Mér finnst ég ekki bulla þegar ég segi að mér finnist ég hreinlega ekki vera sama manneskjan.

Það eru komin tæp 2 ár síðan ég skildi. Ég lít á þennan skilnað sem eina bestu ákvörðun lífs míns. Það var alltof mikið úr skorðum í þessu sambandi og það var orðið óheilbrigt á svo margan hátt. 

Þetta var virkilega erfitt ferli. Að flytja í litla leiguíbúð, ein með hundinum... Og í raun byrja upp á nýtt. Eftir að vera búin að vera hluti af pari í tæp 6 ár þá var ótrúlega erfitt að vera ein. En það er svo nákvæmlega það sem ég þurfti. Þetta hljómar kannski eigingjarnt eða eitthvað... en ég komst ekkert áfram á þeim stað sem ég var á.

Mér gekk ótrúlega brösulega til að byrja með... Ég fór að hitta gamlan kærasta. Well, það gekk í nokkra daga.... Þangað til ég komst að því að hann var enn í neyslu. Og dró mig niður með sér.

Á vissan hátt er ég þakklát fyrir það. Þarna fór ég svo innilega á minn botn. Ég er ótrúlega þakklát fyrir að hafa haft manneksju í lífi mínu sem hjálpaði mér mikið í gegnum þetta, þú ert yndisleg Björg  og ég verð þér ævinlega þakklát fyrir að hafa hjálpað mér aftur á fætur.

Vá, það er pínu skrítið að vera að skrifa svona aftur. Það er svo mikið breytt.

Ég er búin að kynnast fólki sem virkilega hefur hjálpað mér. Hjálpað mér áfram og við að breyta sjálfri mér.

Ég vissi ekki að í gegnum árin var ég í raun ekki að vinna úr þeirri misnotkun sem ég lenti í og því uppeldi sem ég fékk. Ég hélt að ég væri að því, en í raun gerði ég ekki nóg. Núna síðast liðið eitt og hálft ár er ég búin að taka svo miklum framförum að það er ótrúlegt.

Það er búið að standa til eflaust í 3 ár að senda mig í sértæka meðferð við PTSD, ég hef bara ekki verið í nógu góðu jafnvægi til að fara í hana. Núna í haust átti loks að byrja á henni, og þá er búið að úrskurða að ég sé í raun búin að vinna það mikið úr þessum atburðum að ég þurfi ekki að fara í hana! Það finnst mér ótrúlegar fréttir  

Ég verð mjög lítið vör við einkenni PTSD í dag. Það er að ágerast aðeins núna fyrir jólin, en ekkert í líkingu við hvernig það var áður!

Ég er farin aftur í skóla   Er í vinnu sem ég er ánægð í og nýt mín   Á yndislegan kærasta sem styður mig og ég er virkilega ástfangin af. 

Lífið er bara ótrúlega gott í dag. 

Er að endurvekja bloggið

Eftir ansi langt hlé :)